Jeśli zleceniobiorca nie mieszka w Polsce, wystawiasz IFT-1R
poniedziałek, 8 luty 2010
Firmy, które w ubiegłym roku wypłacały należności z umów-zleceń, o dzieło czy kontraktów menedżerskich nierezydentom, też powinny zawiadomić o tym urząd skarbowy
Robią to na formularzu IFT-1R. Wykazują w nim należności z tytułów określonych w art. 29 – 30a ustawy o PIT.
Przypomnijmy, że zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania w Polsce podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).
Informacji IFT-1R nie trzeba więc sporządzać dla rezydentów podatkowych – osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium RP, tj. posiadających tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywających w Polsce dłużej niż 183 dni w ciągu roku.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT do końca lutego następnego roku płatnicy są obowiązani do przesłania podatnikom (nierezydentom podatkowym) oraz urzędom skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje IFT-1R.
Należy ją sporządzić również wtedy, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania polski przedsiębiorca nie jest zobowiązany do poboru PIT od wypłaconego wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT możliwe jest zastosowanie do rozliczenia danego przychodu stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub też niepobranie (niezapłacenie) go zgodnie z taką umową.
Warunkiem jest udokumentowanie miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Uprawnienie to nie zwalnia jednak płatnika z obowiązku sporządzenia informacji IFT-1R i wykazania w niej kwoty przychodu odpowiednio zwolnionego z opodatkowania lub do którego zastosowano inną stawkę podatkową.
Obowiązek przekazania informacji IFT-1/IFT-1R przez płatnika do organu podatkowego właściwego w sprawie opodatkowania osób zagranicznych nie dotyczy sytuacji, gdy wypłacone należności wchodzą w zakres działalności gospodarczej prowadzonej w formie zagranicznego zakładu.
1 marca 2010 r. mija termin przygotowania informacji PIT-11, IFT-1R i PIT-8C
Musi to być jednak udokumentowane zaświadczeniem o istnieniu w Polsce tego zakładu, wydanym z reguły przez ten sam organ podatkowy (popartym stosownym oświadczeniem podatnika). Wynika to z tego, że w przypadku przychodów zagranicznego zakładu nie stosuje się przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym, ale zasady opodatkowania dotyczące działalności gospodarczej.
W częściach B i C formularza wpisujemy dane płatnika i podatnika. W poz. 26 (część C) należy podać numer służący identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych uzyskany w państwie, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. Jeżeli nie ma takiego numeru, wymagane jest podanie numeru dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, uzyskanego w tym państwie.
W części D formularza płatnik zobowiązany jest do uszczegółowienia dokonanych wypłat na rzecz podatnika, wpisania stawki podatku i pobranego w związku z tym podatku.
Należy jednak pamiętać, że wiersze od D.1 do D.9, wymieniające poszczególne rodzaje przychodów, będą wypełniane tylko w razie zastosowania właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przykładowo gdy zastosujemy niższą stawkę podatku od dywidendy wypłacanej podatnikowi.
Oczywiście decydujące znaczenie będzie mieć certyfikat rezydencji dla celów podatkowych przedstawiony przez podatnika. Tylko jeśli pracodawca dysponuje takim dokumentem, można zastosować obniżoną stawkę podatkową.
Natomiast jeżeli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie będzie miała zastosowania, płatnik będzie zobowiązany do wypełnienia wiersza D.10.
Anna Misiak , Joanna Aleksiejczuk , Kamil Jastrzębski, Rzeczpospolita 2010-02-04
Robią to na formularzu IFT-1R. Wykazują w nim należności z tytułów określonych w art. 29 – 30a ustawy o PIT.
Przypomnijmy, że zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania w Polsce podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).
Informacji IFT-1R nie trzeba więc sporządzać dla rezydentów podatkowych – osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium RP, tj. posiadających tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywających w Polsce dłużej niż 183 dni w ciągu roku.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT do końca lutego następnego roku płatnicy są obowiązani do przesłania podatnikom (nierezydentom podatkowym) oraz urzędom skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje IFT-1R.
Należy ją sporządzić również wtedy, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania polski przedsiębiorca nie jest zobowiązany do poboru PIT od wypłaconego wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT możliwe jest zastosowanie do rozliczenia danego przychodu stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub też niepobranie (niezapłacenie) go zgodnie z taką umową.
Warunkiem jest udokumentowanie miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Uprawnienie to nie zwalnia jednak płatnika z obowiązku sporządzenia informacji IFT-1R i wykazania w niej kwoty przychodu odpowiednio zwolnionego z opodatkowania lub do którego zastosowano inną stawkę podatkową.
Obowiązek przekazania informacji IFT-1/IFT-1R przez płatnika do organu podatkowego właściwego w sprawie opodatkowania osób zagranicznych nie dotyczy sytuacji, gdy wypłacone należności wchodzą w zakres działalności gospodarczej prowadzonej w formie zagranicznego zakładu.
1 marca 2010 r. mija termin przygotowania informacji PIT-11, IFT-1R i PIT-8C
Musi to być jednak udokumentowane zaświadczeniem o istnieniu w Polsce tego zakładu, wydanym z reguły przez ten sam organ podatkowy (popartym stosownym oświadczeniem podatnika). Wynika to z tego, że w przypadku przychodów zagranicznego zakładu nie stosuje się przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym, ale zasady opodatkowania dotyczące działalności gospodarczej.
W częściach B i C formularza wpisujemy dane płatnika i podatnika. W poz. 26 (część C) należy podać numer służący identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych uzyskany w państwie, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. Jeżeli nie ma takiego numeru, wymagane jest podanie numeru dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, uzyskanego w tym państwie.
W części D formularza płatnik zobowiązany jest do uszczegółowienia dokonanych wypłat na rzecz podatnika, wpisania stawki podatku i pobranego w związku z tym podatku.
Należy jednak pamiętać, że wiersze od D.1 do D.9, wymieniające poszczególne rodzaje przychodów, będą wypełniane tylko w razie zastosowania właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przykładowo gdy zastosujemy niższą stawkę podatku od dywidendy wypłacanej podatnikowi.
Oczywiście decydujące znaczenie będzie mieć certyfikat rezydencji dla celów podatkowych przedstawiony przez podatnika. Tylko jeśli pracodawca dysponuje takim dokumentem, można zastosować obniżoną stawkę podatkową.
Natomiast jeżeli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie będzie miała zastosowania, płatnik będzie zobowiązany do wypełnienia wiersza D.10.
Anna Misiak , Joanna Aleksiejczuk , Kamil Jastrzębski, Rzeczpospolita 2010-02-04
